Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Πολυτεχνείο

Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις σε μικρά παιδιά για αφηρημένες έννοιες, όπως η δημοκρατία, η δικτατορία, η ασφάλεια, η ελευθερία. Παίρνοντας την ιδέα από το Πυθαγόρειο νηπιαγωγείο (http://pythagoreionip.blogspot.gr), αποφάσισα φέτος να παρουσιάσω στα παιδιά το χαρακτηριστικό ανθρωπάκι του Γιάννη Γαΐτη και πίνακες που μπορούν να συσχετιστούν με τα γεγονότα κατά την περίοδο της δικτατορίας.
Η παρουσίαση του ζωγράφου και του έργου του γίνεται μέσα από το βιβλίο των Εικαστικών: ενότητα Δ2 - Άνθρωποι στη σειρά (http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSDIM-B102/565/3693,16091/).
Αφού γνωρίσουμε τον ζωγράφο, ακολουθεί η γνωριμία με το πνευματικό του παιδί, το ανθρωπάκι του, μέσα από πίνακες που κεντρικό τους θέμα και τίτλο έχουν τη βία και την καταπίεση. Πρώτη επιλογή, ο πίνακας που φέρει τον τίτλο "Η δολοφονία της ελευθερίας" και φιλοτέχνησε ο ζωγράφος το 1967. Οι συμβολισμοί σε όλους τους πίνακες ξεκάθαροι.

 "Ο αρχηγός" (1977)

"Καταπίεση" (1980)

"Οι δικαστές" (1978-79)

Συζητάμε τις εικόνες και, με σκοπό την ενδυνάμωση της ενσυναίσθησης,  προσπαθούμε να μπούμε στη θέση και των δύο πλευρών και του καταπιεστή και του καταπιεζόμενου.

Βλέπουμε το  δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης για τη φοιτητική εξέγερση του 1973 "Γράμματα στο μέλλον". Γράμματα από το παρελθόν που απευθύνονται στο μέλλον και μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τα γεγονότα εκείνων των ημερών.


"Φοβάμαι": Ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη. Απαγγέλλουν και εικονοποιούν μαθητές από το 17ο Δ.Σ. Ρόδου.

Η δική μας απάντηση σε κάθε μορφή καταπίεσης. Ευχαριστούμε την κυρία Λυρατζάκη Ρίτσα από το σχολείο μας, που εμπνεύστηκε από την εικονογράφηση της Λιάνας Μερτζάνη στο βιβλίο "Μαμά, τι έγινε στο Πολυτεχνείο;" της Μαρίας Καλογεράκη και σχεδίασε τις εικόνες που ζωγραφίσαμε.

Το δικό μας αλφαβητάρι της ελευθερίας. Όταν έχουμε ελευθερία έχουμε: